Kamil Kowalczuk

Kamil Kowalczuk zaginął w niedzielę 25 września 2005 roku. Miał wtedy 10 lat i uczęszczał do IV klasy Szkoły Podstawowej nr 16 w Gdańsku. Mieszkał z mamą Wiolettą oraz z młodszym, 8-letnim bratem w mieszkaniu przy ulicy Rejtana w gdańskiej dzielnicy Orunia.

Tego dnia, jak co tydzień, miał udać się z rodziną do kościoła. Nie chciał jednak iść i powiedział, że wolałby pójść na plac zabaw. Chłopiec bardzo lubił spędzać czas poza domem, dlatego mama ostatecznie się zgodziła, a Kamil około godziny 13:00 wyszedł z domu.

Gdy rodzina wróciła z kościoła, chłopca nie było ani w domu, ani w okolicy bloku. Około godziny 16:00 pani Wioletta przygotowała obiad, jednak syn wciąż nie wrócił. Zaniepokojona zaczęła szukać chłopca, lecz nigdzie nie mogła go znaleźć. Około godziny 21:00 zadzwoniła po swojego brata, z którym udała się na komisariat Policji. Przed północą zgłosiła zaginięcie swojego syna Kamila. 

Dwa zaginięcia w tym samym czasie

Ustalono, że wraz z Kamilem zaginął jego kolega, 14-letni Andrzej. Według Pani Wioletty, chłopcy spędzali ze sobą dużo czasu, co wzbudzało jej niepokój. 
Rodzina mieszkała na Oruni Dolnej – dzielnicy o trudnej reputacji, gdzie część mieszkańców zmagała się z problemami alkoholowymi lub miała konflikty z prawem. Jak twierdzi mama Kamila, Andrzej również wychowywał się w podobnym środowisku. Tego samego dnia Policja została powiadomiona o „kolejnej ucieczce z domu” Andrzeja. Rodzina chłopca nie wyraziła zgody na publikację jego danych, dlatego informacje o drugim zaginięciu są bardzo ograniczone. Według informacji z 2022 roku, drugiego chłopca również nie odnaleziono.

Rodzina Kamila wykluczyła hipotezę ucieczki. Kamil był grzecznym i spokojnym chłopcem, który nie sprawiał problemów. Nigdy wcześniej nie znikał z domu.

Kamil Kowalczuk do dziś nie wrócił do domu i nadal pozostaje osobą zaginioną.